Elke maand maakt de Dienst Identiteit een kritische reflectie op iets uit de actualiteit. Je vindt de huidige maandtekst hieronder. De andere teksten kan je onderaan de pagina downloaden. Je reactie op de teksten kan je doorsturen naar identiteitswerking@fracarita.org.
Het is duidelijk dringend
Het is duidelijk dringend. De deur van de directeur wordt opengeduwd, onmiddellijk na het aankloppen. We onderbreken ons gesprek en zijn plots ongewild en ongevraagd getuige van een aflevering ‘het leven zoals het is’ op deze school. Een jonge leerkracht Nederlands komt binnen samen met de directiesecretaris.
- “We hebben een probleem!”
-“ Femke van 4A moest vandaag samen met haar klas examen Nederlands doen, en ze heeft zich nu pas aangeboden. Het is kwart voor tien, meer dan één uur te laat”, zegt de jonge leerkracht “Wat nu ? Zeg ik haar dat ze nu maar terug moet komen voor de herexamens?”.
-“Welke uitleg geeft Femke” vraagt de directeur?
-“Ze heeft zich overslapen” zegt de leerkracht schouderophalend.
Nog voor er één verder woord gezegd wordt, reageert de directeur prompt en met veel begrip: --“Oh…hoe erg moet dat niet zijn om je nét op je examendag te overslapen!”.
Het gesprek dat nu verder volgt, is getekend door die éne én snelle empatische uitspraak waar de directeur blijkbaar niet lang moest over nadenken. Er is geen plaats meer voor de afweging of het overslapen mogelijks een uitvlucht is. Onmiddellijk zijn de krijtlijnen gezet: we gaan voor positieve beschouwingen en positieve oplossingen.
-“Hoe lossen we dat op?”, vraagt de directeur aan de leerkracht wiskunde? “Wat kunnen we doen?” Het valt op: hier neemt de directeur het probleem niet over. Hier wordt het probleemoplossend vermogen van de leerkracht Nederlands die nu ook op adem lijkt te komen uitgedaagd. Voor mijn ogen zie ik hoe doorheen de dialoog de leerkracht uiteindelijk zelf tot de uitwerking van de oplossing komt. Maar de kous is nog niet af.
Terwijl de jonge leerkracht en de directiesecretaris richting deur gaan met de oplossing voor het probleem vraagt de directeur of ze eraan denken om aan Femke te vragen of ze genoeg gegeten heeft, want wie ‘snel snel ‘ naar school komt, heeft misschien niet gegeten… En wie niet gegeten heeft, komt misschien niet tot goede examenprestaties…
“Waar waren we nu gebleven?”, vraagt de directeur nadat de twee de deur uit zijn.
Dit is weer iets voor de maandtekst identiteit denk ik nog vlug, en ook dit nog: wie weet wordt die jonger leerkracht ooit zelf eens directeur… want tijdens die schamele minuten viel toch wel veel te leren!
Jan Permentier
Reageren op deze tekst kan:
Mail: identiteitswerking@fracarita.org